Það tilheyra borginni tveir alþjóðlegir flugvellir, annars vegar Malpensa og hins vegar Linate, og ennfremur er oft flogið til Orio al Serio sem er staðsettur í Bergamo, ca. 45 km austur af Mílanó.

Malpensa
Malpensa, aðalflugvöllur borgarinnar, er stór og nýtískulegur flugvöllur. Það er langbest að taka hraðlestina, Malpensa Express, til að komast frá flugvellinum og inn til borgarinnar. Hún gengur á hálftíma fresti  á milli Malpensa og lestarstöðvanna Cadorna annars vegar og Centrale hins vegar en þaðan er síðan hægt að taka neðanjarðarlestarnar um alla borg. Það tekur lestina 29-43 mínútur að komast inn í borgina og miði aðra leiðina kostar 11 evrur. Það er að auki hægt að taka rútu frá Malpensa  en þá getur ferðin tekið allt frá 40 mínútum upp í 90 mínútur, allt eftir umferðarþunga.

Íslensku flugfélögin fljúga bæði á Malpensa í sumar. Flugleiðir verður með vikulegt flug í sumar, frá 24. maí til 1. september, og WOW air verður líka með vikulegt flug, alla laugardaga, frá 31 maí til 30 ágúst. 

Linate
Linate er ögn minni en að sama skapi heimilislegur flugvöllur nánast inn í miðri borg. Það er auðvelt að taka strætisvagn númer 73 sem gengur alla leið á San Babila en þar getur maður tekið neðanjarðarlest M1 (rauða línan) út um alla borg. Síðan er að sjálfsögðu hægt að taka leigubíl og kosta þeir á bilinu 12-20 evrur inn í miðbæ borgarinnar, allt eftir umferðarþunga hverju sinni.

Easy Jet flýgur töluvert á þennan flugvöll og því auðvelt og oft á tíðum ódýrt að nýta sér þennan möguleika, t.d. með því að fljúga í gegnum London.

Orio al Serio
Olio al Serio er alþjóðaflugvöllur, staðsettur í Bergamo. Það hafa mörg lággjaldaflugfélög flogið á þennan flugvöll undanfarin ár, sérstaklega Ryan Air. Það er best að taka rútu frá Orio al Serio sem fer rakleiðis á lestarstöðina Centrale, miði aðra leiðina kostar 5 evrur og tekur ferðin rúman klukkutíma.

Mílanó er næst fjölmennasta borg Ítalíu á eftir Róm en Mílanó hefur stækkað mikið á undanförnum árum og áratugum.  Þrátt fyrir það að það búi eingöngu 1,3 milljónir manna í borginni sjálfri þá búa rúmlega 4,6 milljónir manna á borgarsvæði hennar (metropolitan area). 
 
Mílanó er nútímalegasta borg Ítalíu, að margra mati táknmynd fyrir hina nýju Ítalíu. Þeirri Ítalíu sem er á fljúgandi ferð út úr gömlum viðjum, tekur opnum örmum á móti nýjum hugmyndum og grípur öll tækifæri sem gefast til framþróunar. Það er einhvern veginn allt að gerast í borginni og allt á fullri ferð en á sama tíma er hún svo afslöppuð og notaleg.

Mílanó er mikilvægasta iðnaðar- og viðskiptaborg Ítalíu ásamt því að vera fjármálamiðstöð landsins en í borginni er að finna höfuðstöðvar stærstu banka og fyrirtækja landsins. Mílanó er ein af þremur helstu tískuborgum veraldar ásamt því að vera í fararbroddi á sviði húsbúnaðar- og húsgagnahönnunar. Í borginni eru haldnar tískuvikur nokkrum sinnum á hverju ári ásamt fjölmörgum risastórum sýningum á sviði húsbúnaðar- og húsgagnahönnunar.

Í Mílanó er ennfremur að finna glæsileg söfn og heimsfrægar byggingar, leikhús og óperuhús, styttur og listaverk. Það er engin tilviljun að yfir 6 milljónir ferðamanna heimsækja borgina á hverju ári því það er einfaldlega upplifun að ganga um verslunargötur á borð við Via Montenapoleone og Via della Spiga; skoða vöruúrvalið, fólkið og jafnvel bílana. Dómkirkjan er líka mikilfengleg og mannlífið fjölbreytt á dómkirkjutorginu. Eftir góðan dag í Parco Sempione, stærsta almenningsgarði borgarinnar, er vel þess virði að kíkja á hönnunarsafnið Triennale sem stendur við jaðar hans. Síðan er náttúrulega skylda fyrir hvern einasta unnanda góðrar knattspyrnu að kíkja á San Síró og upplifa hörkuslag milli nágrannanna í AC Milan og Inter Mílanó.

Mílanó er sem sagt lifandi og skemmtileg borg sem hefur endalaust margt að bjóða fyrir öll skilningarvitin.

Það er gott að fara út að borða í Mílanó, mikið og fjölbreytt framboð af veitingastöðum. En að sjálfsögðu eru veitingastaðirnir mismunandi góðir og verðlagið upp og niður allan skalann. Hér fyrir neðan eru nokkrar reglur til að fara eftir í leit sinni að góðum veitingastað í Mílanó á viðráðanlegu verði en að sjálfsögðu eiga þessar reglur við flestar borgir landsins:

1. Í hvaða hverfi ertu staddur?
Ef þú ert t.d staddur í kringum Duomo eða Brera þá máttu búast við því að greiða miklu hærra verð en í mörgum öðrum hverfum borgarinnar. Um leið og maður er komin lítið eitt út úr miðborginni þá lækka verðin en ekkert endilega gæðin.

2. Eru Ítalir að borða á staðnum?
Það er alltaf góð vísbending ef Ítalir stunda grimmt viðkomandi stað en ef það eru eingöngu töluð erlend tungumál á staðnum er betra að halda sér fjarri.

3. Hvernig er matseðilinn?
Ef matseðillinn er prentaður með mörgum tugum rétta, jafnvel með ljósmyndum,  þá bendir það til þess að réttirnir eru gerðir fyrirfram. Leitaðu frekar að veitingastöðum þar sem matseðillinn er handskrifaður á pappírsörk eða krítartöflu, þar eru miklar líkur á því að staðurinn bjóði upp á ferskasta hráefni sem fáanlegt er hverju sinni.

4. Spurðu þá sem búa í hverfinu.
Það er alltaf vænlegt til árangur að spyrja þá sem búa í hverfinu þar sem þeir gefa manni upp í flestum tilfellum nöfnin á sínum uppáhaldsstöðum.

Balsamedik sem á ítölsku kallast Aceto Balsamico, hefur á undanförnum árum og áratugum orðið sífellt vinsælla um allan heim. Þar sem eftirspurnin eftir þessu balsamediki hefur aukist svo mikið hafa framleiðendur tekið það til bragðs framleiða ódýrar eftirlíkingar sem ekki þurfa nánda nærri eins langan tíma til að þroskast. Þetta hefur gert það að verkum að oft er mjög erfitt að greina á milli hins upprunalega balsamediksins og hinna ótal eftirlíkinga sem streyma inn á markaðinn.

En við erum annars vegar að tala um Aceto Balsamico Tradizionale sem er látið þroskast á viðartunnum í allt að 25 ár eða meira hins vegar Aceto Balsamico di Modena sem er látið þroskast í tvo mánuði og jafnvel ekki neitt. Síðan eru til framleiðendur sem falla einhverra hluta vegna á milli þessara tveggja flokka og kallast „Condimento“.

Aceto Balsamico Tradizionale
Upprunalega edikið kallast á ítölsku Aceto Balsamico Tradizionale en Tradizonal Balsamic Vinegar á ensku. Það hefur verið framleitt í Modena og Reggio Emilia síðan á miðöldum og þess er getið í heimildum allt aftur til ársins 1046. Í dag er það í miklum metum hjá matreiðslumönnum og sælkerum víða um heim.

Upprunanlega edikið er framleitt úr þrúgum af tegundunum Trebbiano og Labrusco sem eru pressaðar og safinn síðan soðinn þar til hann verður að þykku sýrópi sem kallast á ítölsku „mosto cotto“. Það er síðan sett á tunnur látið gerjast í að minnsta kosti í 12 ár og allt upp í rúm 25 ár. Á þessum tíma fer edikið af einni tunnu yfir á þá næstu og svo koll af kolli þar til gerjunartímanum er lokið. Í ferlinu er notast er við sjö misstórar tunnur sem eru allar yfir 100 ára gamlar. Tunnurnar eru gerðar úr mismunandi viðartegundum sem gefa edikinu mismunandi bragð, t.d. eik, kirsuberjavið, kastaníuvið, ask og móberjavið. Óheimilt er að nota bæti- eða bragðefni í Aceto Balsamico Tradizionale.

Það er einungis leyfilegt að framleiða Aceto Balsamico Tradizionale í Modena og Reggio Emilia en vörumerkin Aceto Balsamico Tradizionale di Modena og Aceto Balsamico Tradizionale di Reggio Emilia hafa bæði hlotið lögverndun Evrópusambandsins og ennfremur hlotið D.O.P. vottun, þ.e. Denomination of Protected Origin.

Í Reggio Emilia er notast við ákveðna liti á merkinu sem gefa til kynna hversu lengi edikið hefur verið látið gerjast á tunnu. Rautt merki þýðir að það hafi verið látið þroskast í 12 ár, silfurlitað merki þýðir að það hafi verið látið þroskast í að minnsta kosti 18 ár og gulllitað merki þýðir að það hafi verið látið þroskast í að minnsta kosti 25 ár.

Í Modena er aftur á móti notast við öðruvísi kerfi til að gefa til kynna hversu lengi það hefur verið látið þroskast. Hvít hetta yfir tappann merkir að edikið hafi verið látið þroskast í að minnsta kosti 12 áar, gulllituð hetta yfir tappann þýðir að edikið hafi verið látið þroskast í yfir 25 ár.

Aceto Balsamico di Modena
Balsamic Vinegar of Modena, eða Aceto Balsamico di Modena á ítölsku, er ódýrari eftirlíking af Aceto Balsamico Tradizonale sem í dag er fáanlegt víða um heim og er mun þekktara heldur en fyrirmyndin.

Aceto Balsamico di Modena er framleitt úr vínediki sem blandað með karamellu ásamt ýmsum litar- og hleypiefnum. Til þess að standast staðalinn IGP þá verður edikið að hafa verið látið þroskast í tvo mánuði og ennfremur verður edikið að hafa verið látið þroskast í að minnsta kosti 3 ár til þess að vera merkt „invecchiato“ eða þroskað. Margt að því sem merkt er Aceto Balsamico di Modena er í mesta lagi lítilfjörleg iðnaðarframleiðsla en aftur á móti hægt að finna vel gert balsamedik sem ekki kostar vel á annan handlegginn.

Síðan eru til framleiðendur sem framleiða balsamedik sem fellur ekki undir þessa tvo flokka hér fyrir ofan. Það eru t.d. framleiðendur sem framleiða balsamedik eftir upprunalegu aðferðinni en eru ekki staðsettir í Modena eða Reggio Emilia og framleiðendur sem framleiða eftir upprunalegu aðferðinni en láta balsamedikið ekki þroskast í full 12 ár.

Fusilli er langt og mjótt pasta sem er eins og skrúfa í laginu. Fusilli er oftast hvítt en að auki er hægt að finna rautt fusilli sem blandað er með rauðrófum eða tómötum, grænt fusilli sem blandað hefur verið með spínati og svart fusilli sem blandað hefur verið með smokkfiski. Fusilli getur bæði verið gegnheilt eða holt að innan en hola afbrigðið kallast fusilli bucati.

Fusilli fer vel með þykkum og bragðmiklum sósum sem henta vel hinu skrúfulaga formi þess. Fusilli er upprunanlega frá Campania og bragðast það sérstaklega vel með ragú alla napoletana og öðrum sósum sem innihalda tómata. Fusilli er einnig mikið notað með sósum á borð við Salsa di noci og Pesto alla Genovese sem eiga uppruna sinn í Lígúría.

Á Ítalíu er kaffimenningin rótgróin og hefðirnir sterkar. Fullkominn espresso er svo sannarlega mikilvægur þáttur í daglegu lífi Ítala en venjulegur espresso kallast caffé á Ítalíu. Margir Ítalir koma við á kaffibarnum sínum á leið til vinnu og skjóta á sig einum espresso. En hinir ítölsku kaffibarir eru um margt ólíkir kaffihúsunum hér á Íslandi og því hvernig Ítalir drekka sitt guðdómlega kaffi. Hér fyrir neðan eru 5 reglur sem nauðsynlegt er að fylgja þegar maður ætlar að fá sér kaffi á ítölskum kaffibar:

1. Ekki panta cappuccino eftir kl. 12.00 að hádegi.
Þetta er aðalreglan þegar kemur að kaffi og þar af leiðandi er hún höfð númer eitt. Ítalir drekka nær eingöngu mjólk með morgunmatnum og þar af leiðandi áttu von á því að fá skrýtið augnaráð ef þú pantar cappuccino eftir klukkan 12.00 að hádegi. Þar að auki líta á Ítalir á cappuccino einn og sér sem góðan morgunmat, gott er að bæta við einu brioce fyllt með silkimjúku súkkulaði.
 
2. Ekki biðja um „espresso“
Ekki biðja um espresso heldur „caffé“ eða „caffé normale“ eins og espresso er jafnan kallaður um gjörvalla Ítalíu.

3. Ekki setjast til borðs
Ítalir skjóta yfirleitt á sig einum „caffé“ eða „cappuccino“ standandi við barinn. Ef þú vilt setjast til borðs, vertu þá reiðubúinn að greiða tvöfalt og stundum þrefalt verð fyrir drykkinn.

4. Fyrst borga, svo drekka
Yfirleitt er ákveðinn aðili á hverjum kaffibar sem sér um að taka við pöntunum og greiðslum, nokkurs konar
gjaldkeri. Fyrst  fer maður hans, pantar og greiðir fyrir pöntunina. að því loknu fer maður með kassakvittunina á
barinn og biður kaffibarþjónin um það sem hefur þegar greitt fyrir.

5. Verður að vita hvað þú vilt
Á Ítalíu á espresso á sér ótal myndir og útgáfurnar fjölmargar. Það er því er mikilvægt að vita hvernig kaffi maður vill þegar maður er kominn á barinn. Það er ekki hægt að fara á barinn og biðja um „latte“ því þá myndi viðkomandi fá glas af mjólk, latté þýðir einfaldlega mjólk á ítölsku. Þið getið kynnt ykkur hinar ýmsu útfærslur af espresso hér.